تبلیغات
انجمن حقیقت - گزارشی از رهائی خواهران

نابودی کامل فرقه تروریستی مجاهدین ضد خلق

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

نویسندگان

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


نویسنده :انجمن حقیقت
تاریخ:جمعه 27 مرداد 1396-10:10 ب.ظ

گزارشی از رهائی خواهران



نفراتی که یکی پس از دیگری از این فرقه جهنمی خارج شده و پا به دنیای آزاد میگذارند، هرکدام به سهم خود فراز و نشیبها و داستان های مختلفی دارند که اگر بخواهند آنان را به رشته تحریر درآورند دلهای بیشماری به درد خواهد آمد و البته تجارب گران بهایی برای نسل های آینده سرزمینم ایران خواهد داشت، ولی اکنون کمتر کسی به آن فکر مینماید.

در این مقاله میخواهم گوشه کوچکی از ظلم مضاعفی که بر خواهران جداشده در جامعه جداشدگان در آلبانی وارد شده را به عرض خوانندگان گرامی برسانم. ظلمی که دنیا خبردار نشد.

امروز در مراجعه به رمسا (نمایندگی کمیساریا در آلبانی) در صف انتظار بودم که یکی از این خواهران جداشده نیز آنجا بود و با یکدیگر سلام و احوال پرسی نمودیم. ما که همدیگر را از سالیان دور می شناختیم بعد از صحبتهای معمول از او محترمانه سوالی نمودم و او نیز پاسخ داد. به او گفتم که چرا وقتی بیرون آمدی روسری خودت را برداشتی؟ و اضافه نمودم که چرا تمامی خواهران جداشده اینکار را کردند؟

در پاسخ به لعن و نفرین دستگاه مهندسی شده به اصطلاح انقلاب مریم پرداخت که این انقلاب تنها کارش به بند کشیدن تمامی نیروها و بطور خاص زنان بود تا هرچه بیشتر بتواند همه را اسیر مسعود رجوی کند و هر صدای مخالفی را در نطفه خفه نماید. لذا استفاده ابزاری از دین و مذهب یکی از قوی ترین و پایه ای ترین حربه های این دکان فریب و ریا بود. به همین خاطر است که هرکس که بیرون می آید اولین کاری که در نقطه مقابل فرقه انجام میدهد اینست که مذهب را کنار می گذارد. رجوی در درون تشکیلات کاری کرد که همه از دین بیزار شدند.

تمامی این اقدامات در نقطه مقابل و دهن کجی سیاسی به فرقه است. او به درستی اذعان نمود که بعد از یک پروسه که هر فرد خودش را شناخت و از نظر انسان شناسی به خودش رسید، مجددا همه چیز سر جای اول و درست خودش قرار خواهد گرفت.

من او را از مدتها قبل می شناختم. او در پاسخ به این سئوالم که چرا سایر هم قطاران از فرقه بیرون نمی آیند سکوت نمود که من در نگاهش ظلم مضاعفی که سران سرکوبگر فرقه بر آنان اعمال نموده اند را به وضوح دیدم. او در پاسخی ساده اما گویا بمن گفت: "تو برای خودت معین کردی که وقتی بیرون بیایی، در دنیای بیرون، برای همه چیز خواهی جنگید. حتی شاید گدائی هم بکنی. اما ما زنان چکار کنیم؟ چه کسی از ما حمایت میکند و چگونه میتوان به کسی اعتماد نمود؟

من چه در دل و چه در بیان به شهامتی که او و امثال او از خود نشان دادند و با تمامی مشکلات از فرقه جدا شدند افتخار نمودم و به او تبریک گفتم و حقیقتا جامعه جداشدگان که روز بروز بزرگتر می شود ابعاد جدیدی بخود گرفته است. ابعادی که خبر از فروپاشی نرم و سریع این فرقه میدهد. فرقه ای که تمام تلاشش را کرد تا به هر نحوی مانع از خروج نفرات معترضی که می خواهند از فرقه جدا شوند بگردد.

اما اکنون در تاکتیکی جدید، و البته از سر شکست و سرخوردگی، نفراتی که خواهان جدائی هستند را بصورت تکی یا دونفر با خروجشان موافقت میکنند و جالب تر از همه اینکه میگوید به هتل کمیساریا نروید و مثلا به خانه فلان جداشده بروید. غافل از اینکه جامعه جداشدگان تمامی اخبار و موارد را بصورت یک دایره به همدیگر منتقل می نمایند و همگی به ریش فرقه می خندند که به چه دل خوش کرده است.

حال بگذار فرقه در اوهام و تصورات و آرزوهای خیالی خودش فکر کند که ابرقدرت جهان است. این باعث تفریح هرچه بیشتر ما خواهد بود. فرقه در حال حاضر تنها تلاش می کند که جداشدن ها به صورت گسترده و یک جا صورت نگیرد بلکه همان روال هرازچند روز را داشته باشد.

ایرج دادگر (تیرانا.آلبانی)




داغ کن - کلوب دات کام
عقیده ی شما() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.